Πότε φύτευε η μαμά της κυρά-Βαγγελίτσας

Χθες τ΄ απόγευμα είδα την γειτόνισα την κυρά-Βαγγελίτσα. Κουβέντα στήν κουβέντα με είπε ὄτι η μάνα της φύτευε του προφήτη Ηλία, στις 20 Ιουλίου δηλαδή λάχανα, και του αγίου Δημητρίου, στις 26 Οκτωβρίου κρεμμυδάκια.

Σκεφτόμενος αργότερα την κουβέντα αυτή, σκέφθηκα ότι δεν ξέρω πού μεγάλωσε ή μαμά της κυρά-Βαγγελίτσας, γιατί το μικροκλίμα μιας περιοχής είναι καθοριστικός παράγοντας για τις φυτεύσεις διάφορων λαχανικών. Διαφορετικές είναι οί συνθήκες σέ ύψηλά υψόμετρα ή στά βόρεια της χώρας, ἀπ΄ὄτι σε χαμηλότερα ὐψόμετρα, καί στά νοτιότερα της χώρας.

Κάτι ἄλλο μετά πού σκέφθηκα είναι το εξής. Τά παλαιότερα χρόνια, διάφορες συνήθειες άνθρώπων της υπαίθρου, πράγματι ρυθμίζονταν με τό εορτολόγιο. Θυμάμαι πως  κάποτε, άκουσα από Σαρακατσάνους ότι τά παλαιότερα χρόνια μέ τίς γιορτές κάποιων αγίων ξεκινούσαν τά κοπάδια τους γιά τά βουνά, και αντίστοιχα μέ κάποια ἄλλη γιορτή επέστρεφαν στα χειμαδιά για να ξεχειμωνιάσουν.

Τέλος πάντων, ἄς κρατήσουμε στό μυαλό μας τήν συνήθεια της μαμάς τής κυρά-Βαγγελίτσας για το πότε φυτεύονται τά λάχανα καί τά κρεμμυδάκια. Θα σας ενημερώσω βέβαια, άν μάθω σε ποιόν τόπο υπήρχε (ή υπάρχει) αυτή η συνήθεια῎